Tsead Bruinja - Angel. 2008. Nederlandse Poëzie Encyclopedie

Behorend tot: jaaroverzicht 2008 versie: 27-11-2013

Dichter:
Tsead Bruinja
Titel:
Angel
Gedichten
Uitgeverij:
Bornmeer, [Gorredijk]
Jaar van verschijning: 2008
Omvang: 40 p.
ISBN: 978 90 5615 204 8
Bijzonderheden:
Bevat Friese gedichten met door de dichter verzorgde Nederlandstalige vertalingen.
eerste editie verscheen als krant met afbeeldingen van kunstwerken van
Hans Wap, Roos Custers, Anne Feddema, Ramon Verberne, Joep van der Made en Mowaffk Al-Sawad.
Vormgeving: Gert Jan Slagter
Foto: Hilde Brandsma

De 2de druk verscheen als boekeditie
(onderste omslag).
Uitgeverij:
Bornmeer, [Gorredijk]
Jaar van verschijning: 2009
Omvang: 64 p.
ISBN: 978 90 5615 215 4
Bijzonderheden:
Bevat alleen de Nederlandse versies van de gedichten
Vormgeving: Gert Jan Slagter

Google over dit boek

- - - -

Een door de dichter gekozen gedicht uit deze bundel. Zowel de Friese als de Nederlandse versie.

(-)

wylst ús hier tinner wurdt
en yn de beammen de apen laitsje

wylst we hieltyd faker it dak op moatte
om de fuortwaaide pannen werom te lizzen

wylst ús hier tinner wurdt
en de apen yn de beammen laitsje

wylst de dokter ús faker sitten sjocht
yn de snotterige en de kocheljende wachtkeamer

wylst de apen laitsje

wylst de iene nei de oare stjert
en syn dieden net mei it grêf
yn nimt

bliuwe de apen jong
en laitsje

wylst it krôkjen en it ôfskiten
dy oeral hinne beselskipje
en de terms en de longen slite

wylst it smûke plakje
ûnder de beammen
lokket

laitsje de apen
om de kracht dy’t fuortglûpt
út dyn apelskilende
hannen

sjochst har oan
sjochst oars nei de grûn
en wylst dit alles

wurdt de honger fan de apen
grutter

wylst de ferjeffenis ferskronfelet
en lulkens allinnich mar ferfellet

laitsje de apen
bliuwt de lulkens jong

naar boven

(-)

terwijl ons haar dunner wordt
en in de bomen de apen lachen

terwijl we steeds vaker het dak op moeten
om de weggewaaide pannen terug te leggen

terwijl ons haar dunner wordt
en de apen in de bomen lachen

terwijl de dokter ons vaker ziet zitten
in de snotterige en kuchende wachtkamer

terwijl de apen lachen

terwijl de één na de ander sterft

en zijn daden niet meeneemt
het graf in

blijven de apen jong
en lachen

terwijl de boeren en scheten
je overal heen vergezellen
en je darmen en longen slijten

terwijl het beschutte plekje
onder de bomen
lokt

lachen de apen
om de kracht die wegglipt
uit je appelschillende
handen

je kijkt haar aan
en je kijkt anders naar de grond
terwijl dit alles

wordt de honger van de apen
groter

terwijl het vergeven verschrompelt
en woede alleen maar vervelt

lachen de apen
blijft de woede jong

naar boven

Pagina aangemaakt: 03-04-2013.

Deze pagina is mede mogelijk gemaakt door:

Vrienden van de Nederlandse Poëzie Encyclopedie

partners

Webdesign Revan Barlas