behorend tot: jaaroverzicht 2009

Dichter: Lucas Hirsch Titel: Tastzin. Gedichten Uitgeverij: De Arbeiderspers, Amsterdam [etc.] ISBN: 978-90-295-6755-8 Jaar van verschijning: 2009 Omvang: 76 p. Google over dit boek

Een door de dichter gekozen gedicht uit Tastzin:

Brief aan Beatrice

Lieve Beatrice, ik las net dat je 22 was. Ik ben nu 33. Je zou nu 87 zijn, een mooie leeftijd en vader niet in lichterlaaie. Mijn oom, die je nooit hebt leren kennen, verwees me naar je bestaan, vandaar dit schrijven. We zijn een zoektocht begonnen.

We stuitten daarbij op een woord dat rond mijn hoofd blijft zingen, me opjaagt als ik met mijn ogen dicht bedenk hoe die bewuste dag eruit heeft moeten zien. We lezen de papieren. Dat is tot wat je bent verworden. Een aantal data. Een naam en het woord dat bijt; Perished. Transport 32 from Drancy to Auschwitz on 14/09/1942. Voor mij is het een nette manier om te zeggen dat je dood bent en ik het onmogelijk acht me in je te verplaatsen.

Beatrice, ik hoop dat je het niet erg vindt, maar ik heb antwoorden nodig om mijn vaders onrust te sussen. Ik had je de vragen liever persoonlijk gesteld. Wat voor weer was het die september dag? We hebben hier al jaren een warme nazomer, je zou van een Indian Summer kunnen spreken, ben je ooit in de VS geweest? Mijn vader is net terug uit Berlijn, hij heeft er je ouderlijk huis bezocht. Ik schreef het volgende gedicht:

Oorlogsas een kleine emotie als het om een stad draait. Als het om je vader die ondanks zijn angsten afreisde om zijn wereld te verkleinen, is het een ronde zoals men weet. We treffen elkaar spoedig. Er hingen posters van neonazi’s in de stad mijn vader spande zijn lichaam alsof hij herbeleefde, hij is van vijftig en zit gevangen in zijn vader. Vader voedt zich met een eigen gemaakt manifest, het openbaart zich als een dolle hond. Laten we het een generatieverschil noemen stelt vader voor. Ik noem het verkeerde trek, het schuim staat immers op de kaken. Eenmaal thuis wordt de vertaalslag gemaakt, althans, dat was de afspraak terwijl vader zichzelf dreigt te worden in een ander lichaam, is het de leeftijd van gestorven familieleden die hem aan blijft trekken. In het nieuw te bouwen huis wenst vader een raam in de badkamer, vanwege gas, hulp is op z’n plaats, alleen vindt vader geen vluchtweg.

Zo heb ik de mogelijkheid je te overdenken, je te doen herleven. Ik had je graag tegen mijn vader horen zeggen; "Het is goed zo." De volgende ochtend zou het herfst zijn en lang warm tot in de avond.

© Lucas Hirsch, 2009

terug naar boven

---

deze pagina is mede mogelijk gemaakt door:
Vrienden van de Nederlandse Poëzie Encyclopedie

© Lucas Hirsch / De Nederlandse Poëzie Encyclopedie, 2012