|
|
|||||||
Behorend tot: jaaroverzicht 2014 versie: 05-03-2014
Een door de dichter gekozen gedicht uit deze bundel: (-) Vlak na het gesprek is het huis leeg Ik kan niet bidden, wel naar het plafond kijken De stem komt voort uit het diepste binnen van het lichaam zelf De grond is zeker, ik was aan het slapen Ik hou van kerken, parken, musea en zeeën omdat niemand erin thuis is Valt dan alles weg, is het huis leeg, en heb je niks meer te zeggen Een huis is een mengeling van wat er wordt verwacht en van wat er te zien is In mijn huis is iemand die altijd klaar zit Ik slaap met mijn gezicht omhoog, en als ik oud ben ligt mijn gezicht nog steeds onder het plafond. Ik val in slaap in het donker In de hoeken van het huis verdwijnt het huis © Annemieke Gerrist, 2014 Pagina aangemaakt: 31-01-2014.
Deze pagina is mede mogelijk gemaakt door: © Annemieke Gerrist / De Nederlandse Poëzie Encyclopedie, 2014 |
|||||||
![]() |
|||||||




